ดื่มน้อยๆแต่บ่อยๆ VS ดื่มนานๆดื่มที ดื่มเยอะ

หลายๆคนมักจะบอกหมอว่าผมน่ะ ไม่ได้ดื่มเหล้าเหล้ามากมายอะไรหรอก ไม่ได้กินทุกวัน อาทิตย์นึงจะกินก็แค่วันเดียว แค่เย็นวันศุกร์ แต่วันนั้นก็คือเมาจนสลบไป 2 วันเลยนะ ตื่นมาเจอกันอีกทีวันจันทร์  

จริงๆแล้วถ้าดูตามเกณฑ์การดื่มในระดับที่เป็นปัญหาที่เอามาแสดงตอนต้น จะเห็นว่าไม่สำคัญเลยว่ากินทุกวันหรือไม่ แค่กินแล้วก่อให้เกิดผลกระทบ เข้าเกณฑ์ที่ว่ามาก็ถือว่าไม่โอเคแล้วครับ ดังนั้น ระหว่าง นายA ที่ดื่มเบียร์วันละ 1 กระป๋องทุกวัน แต่เค้าไม่มีอาการอาละวาดโวยวาย ทุกวันตื่นไปทำงานได้ เสาร์อาทิตย์ พาลูก พาภรรยาไปพักผ่อนได้ มีเวลาออกกำลังกาย ทำกิจกรรมอื่นที่เป็นประโยชน์ได้  เทียบกับ นาย B ดื่มทุกเย็นวันศุกร์ แต่เมาสลบไป 2 วัน ดังนั้น วันหยุดของเค้าไม่เคยได้ใช้เวลาไปกับครอบครัว หรือไปทำอะไรที่มีประโยชน์อื่นๆเลย วันจันทร์บางทียังไม่สร่างเมา ไปทำงานไม่ได้ เสียการเสียงานอีก คงพอเห็นภาพนะครับว่าแบบไหนน่าจะเป็นปัญหา 

และนอกจากนี้ยังมีผลการวิจัยมากมายที่ชัดว่า คนที่นานๆดื่มที แต่ดื่มในปริมาณที่มากจนเกินไปนั้น กลับส่งผลเสียต่อสุขภาพมากกว่าการดื่มน้อยๆ แต่อาจจะบ่อยหน่อยเพราะร่างกายมีขีดจำกัดในการขจัด Alcohol ที่เข้ามาในร่างกายในแต่ละวัน ดังนั้นคนที่ดื่มน้อยๆร่างกายจึงสามารถจัดการกับ Alcohol เคลียร์ออกไปให้หมดได้เป็นวันๆไป ไม่สะสมจนไปทำลายอวัยวะสำคัญต่างๆ 

เพราะฉะนั้นแนวคิดประเภท หยุดเหล้าเข้าพรรษา (แต่ออกพรรษามาแล้วเมาเละในวันนั้นเลย) หรือการดื่มเฉพาะโอกาสสำคัญ แต่ก็เมาจนแทบคลานในทุกโอกาสสำคัญที่ว่าเช่นกัน แนวคิดแบบนี้ไม่ใช่ลักษณะของ Healthy drinking ครับ ทางที่ดีกว่าคือการที่เราควบคุมตนเองให้ดื่มในปริมาณที่เหมาะสม โดยเฉลี่ยในแต่ละสัปดาห์ จนเป็นสุขนิสัย ที่เราจะมีวินัยในตัวเอง และจำกัดปริมาณไว้ในระดับที่เราสัญญากับตนเองได้ สามารถครองสติได้ดี ถ้าทำได้แบบนี้ เราก็จะมีความสุขจากการดื่มไปได้แบบยาวๆเลยครับ